Medjugorie
ma kilka pisowni: Međugorje, Medziugorie też Medziugorie (dwa ostatnie podawane jako polska pisownia, różne źródła, a ja bym powiedział: Międzygórze) – miejscowość w Bośni i Hercegowinie położona w południowej części Hercegowiny. Miejscowość zasłynęła z objawienia Matki Bożej w 1981 roku we wsi Bijakovici, na wzgórzu Crnica należącym do parafii Medjugorie, powadzonej od czasów średniowiecza przez Ojców Franciszkanów. Objawienia trwają do dziś prawie codziennie, budząc sensacje i kontrowersje. Badania analizy różnych badaczy i komisji nie dają jednoznaczny odpowiedzi, wręcz odwrotnie, wprowadzają co raz więcej wątpliwości co do kwalifikacji zjawiska. Stwierdzono, że w wypowiedziach „widzących” pojawiają się nieścisłości, sprzeczności, wycofywanie się z niektórych zarejestrowanych wypowiedzi i t.d.
W ten oto sposób Medjugorie z małej wioski, składającej się pierwotnie z trzech osad, stało się miejscem kultu religijnego dla przybywających tam licznie pielgrzymów, a przy tym bazą gastronomiczno-noclegową.
Historia objawień (wikipedia).
Kościół do wszelkich „wydarzeń” nadzwyczajnych, dotyczących wiary, odnosi się z wielką ostrożnością. Zazwyczaj nie wypowiada się na temat ich autentyczności zanim się zakończą, chyba że zdarzy się coś, co te „wydarzenia” natychmiast zdyskredytuje. Po zakończeniu „wydarzeń” Kościół wnikliwie je bada, sprawdzając ich zgodność z głównym źródłem Objawienia, czyli z Pismem Świętym i Tradycją Kościoła. Potem orzeka o zgodności (niesprzeczności) tzn akceptuje, albo o niezgodności (sprzeczności) czyli odrzuca. Ponieważ objawienia prywatne tzn wszelkie nie będące Pismem św, nie dodają do niego nowych treści, nawet zaakceptowane przez Kościół nie są zobowiązujące dla wiernych. Zobowiązujące są Pismo święte i Tradycja Kościoła.
Ta podróż to zapowiedź nowej serii Bałkańskiej. (Wcześniejsza seria to Rumunia) Słoneczny półwysep Bałkański – położony w południowo-wschodniej części Europy. Granice wyznaczane od zachodu przez Morze Adriatyckie i Morze Jońskie, od wschodu Morze Czarne i morze Marmara, od południowego wschodu Morze Egejskie.
A dalej,
Mostar
– stolica Hercegowiny. Nazwa miasta wywodzi się od słowa mostari, oznaczającego strażników mostu. Na ostatnim ze zdjęć słynne skoki ze „starego” mostu. Most nad Neretwą jest symbolem Mostaru i bardzo dramatycznej historii tego regionu. Stary most liczył 450 lat i został zniszczony podczas wojny domowej w 1993 r., później odbudowany już przy pomocy UNESCO. Ciekawostka: most ma starszego bliźniaka w Silvanie (południowo-wschodnia Turcja). Medjugorie i Mostar zwiedzaliśmy razem z Dorotą i Łukaszem Budziałowskimi. Dziękujemy za zdjęcia. Więcej podróży zagranicznych u nas.
0 komentarzy